http:www.yenidogruhaber.com
 

H.Gül ŞİMŞEK

H.Gül ŞİMŞEK
hgulsimsek@icloud.com
KURTULUŞ
15/06/2019

 

         Dağın yamacında biz eteklerinde anneannemler otururdu. Haftada bir gitmezsek üzülürdü. Annem ve üç kardeş anne ördek ve yavruları misali el ele tutuşup o küçücük bacaklarımızla yürüye yürüye ve mutlulukla anneannemi görmeye gider gelirdik. Gidiş bayır aşağı olduğu için kolay olsa da dönüşümüz muhteşem olurdu. Yavru ördeklerin her biri bir duvar kenarında soluklana soluklana yukarı mahalleye çıkardık.

            Kurtuluş anneannemlerin oturduğu kooperatif evlerinin adıydı. Bütün binalar birinin aynısı olduğundan oraya varınca kardeşimle yukarıdan aşağı sayardık ve dördüncü binaya koşarak girerdik.

            Gelmemizi istese de sevgisini de göstermezdi anneannem. Eskilerle ilgili hep bu durumdan bahsedilir ya. Sevgiyi göstermek sevmek ayıpmış ya sanırım o yüzden. Ama bilirdik sevdiğini. Ağzı dualı inançlı bir kadındı. Sürekli okuyup üflerdi bize. Böyle hissederdik sevdiğini.

            Gittik-geldik, büyüdük-evlendik. Bizler anne baba olduk, annemiz anneanne oldu.

            Zaman zaman hastalıklar geçirip hastanelerde yatmıştı anneannem fakat bu kez durum ciddiydi. Oğlumu da alıp hastaneye ziyaretine gittik. Daha 8’inci ayında olan oğlumu mikrop kapmasın diye içeriye girdiremedim ve babasıyla aşağıda bırakıp anneannemim yanına çıktım.

Beklediğimden iyiydi. Dayımlara oturtun diyor oturtuyorlar bir dakika sonra yatırın diyor yatırıyorlardı. Hiç üşenmeden sevgiyle ne derse yapıyorlardı anacıklarına. Keşke oğlanı da getirseydin dedi birden. Yarın eve çıkacakmışsın anneanne eve getiririm dedim. Tamam dercesine başını salladı. Çok mutlu olmuştu hamile olduğumu duyduğunda. Ne dualar etmişti canım anneannem.

Ve ertesi gün eve çıktı. Ben oğlanı götürdüm götürmesine fakat o çoktan gitmişti sonsuzluğa. O gün çocuğu yanına götürmediğime çok üzüldüm hala üzülürüm.

Anneannem yaşadığı evlat acısından kurtulup, Kurtuluş’a da veda edip genç yaşında şehit olan evladına kavuşmak üzere köyüne götürüldü.

Anneannemle birlikte Kurtuluş’ta bizim için yok olup gitti. Ölümünden kısa süre sonra dayımlar evi boşaltıp şehre yerleşti. Bütün anılar, hayaller, hayatlar ve en en önemlisi “anneannem” de sanki hiç yaşamamış gibi yok olup gitti.

Kurtuluş’ta taşınmayla birlikte hayatımızdan uçtu gitti. :(



191 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

HAYALLER, TERCİHLER, HAYATLAR! - 27/05/2019
Peki daha birkaç yıllık geçmişi olan sosyal medya platformları yokken ne yapıyorduk? Bence değişen pek bir şey yoktu.
SEVGİ - 14/05/2019
Tabi ki her anne çocuğunu çok sever de bu “çok” kelimesinin anlamı hepsinde aynı mıdır?
HANGİMİZ ENGELLİ? - 07/05/2019
Zihinsel engelli bu kardeşlerimi ve eğitmenlerini tebrik ediyor,
TÜRK’ÜM, DOĞRUYUM, ÇALIŞKANIM! - 25/04/2019
Türk’üm diye başlıyorduk. Ne demekti Türk olmak? Yıllar önce Ulu Önder ATATÜRK “Ne Mutlu Türk’üm Diyene” sözüyle anlamını açıklamıştı. Ne de olsa millet olmak, ancak hissederek ve dile getirilerek anlatılabilirdi.
BALIKLI GÖL - 10/04/2019
Şanlıurfa’ya gidiş amacımız Balıklı Göl’ü görmekti. Bu göl hakkında birkaç efsane duymuştum fakat bana inancım itibariyle de mantıklı gelen şeklini şu şekilde özetleyebilirim:
BAHARIN SESİ - 25/03/2019
Daha birkaç gün öncesinde; filizlenen gülleri ve tomurcuklanan kayısı ağaçlarını görüp umut ve mutlulukla dolmuştu içim. Fakat bu çıt çıt sesleri beni benden almıştı.
GİZLİ KALMIŞLAR - 20/03/2019
Etrafımız gizli kalmış insanlarla dolu.
KADIN! - 12/03/2019
Kadın doğurganlığıyla toprak gibidir.
Döviz Bilgileri
AlışSatış
Dolar5.76495.7880
Euro6.41576.4414
KİRALIK EV
SİZE AYRILDI